Praktijkproef met lage ruw eiwitgehaltes in het rantsoen

Nieuws

Praktijkproef met lage ruw eiwitgehaltes in rantsoen

Gepubliceerd op
4 november 2015

Veel ruw eiwit voeren is dat wel nodig? Met hoeveel ruw eiwit blijft de koe nog goed functioneren? Deze twee vragen staan centraal in de oriënterende praktijkproef van het netwerk ‘Waarheen met ammoniak op veen’. Teveel aan ruw eiwit in het voer zorgt namelijk voor meer stikstof in de urine. Dit leidt mogelijk tot een verhoging van de ammoniakemissie.

Op vier melkveebedrijven worden tijdens deze praktijkproef twee verschillende ruw eiwitgehaltes in het rantsoen met elkaar vergeleken. De proef is eind oktober 2015 van start gegaan. De koeien staan dan op stal en krijgen een rantsoen gevoerd met gemiddeld 16 procent ruw eiwit. Vier weken lang krijgen de koeien dan dit rantsoen. Na een maand wordt het ruw eiwitgehalte in het rantsoen verlaagd naar gemiddeld 15 procent ruw eiwit. Ook dit rantsoen krijgen de koeien vier weken lang voorgeschoteld.  

Conditie en stikstofexcretie bepalen

Op de vier deelnemende bedrijven worden 15 koeien geselecteerd. Bij deze koeien worden mestmonsters genomen om het N-gehalte te bepalen. Daarnaast worden mest, conditie en pensvulling gescoord. De stikstofexcretie in de urine wordt geschat aan de hand van het melkureum. Hiertussen bestaat een sterk verband. Aan het eind van elke proefperiode doen de veehouders een melkcontrole.  Uit deze gegevens kan onder meer de melkproductie, melksamenstelling, indicaties voor mastitis, pensverzuring en slepende melkziekte worden bepaald.  

Effecten verlaging van ruw eiwit

Op deze manier wil het netwerk onderzoeken in de praktijk welk effect het ruw eiwit heeft op de productie, gezondheid en natuurlijk op de mogelijke vorming van ammoniak. Theoretisch zou dit laatste een stuk minder moeten zijn, aanzien er gewoon minder stikstof in het voer zit. In de winter van 2015 zou een rantsoen met 15% ruw eiwit goed te realiseren zijn door de aanwezigheid van de droge kuilen met lagere ruw eiwitgehaltes.  De verwachting is dat de koeien met dit rantsoen goed uit de voeten kunnen zonder dat dit ten koste gaat van de productie. Het resultaat: gezonde koeien met dezelfde melkproductie en -samenstelling, maar met minder stikstofuitscheiding in mest en urine. Kortom: Melk produceren met minder ammoniakuitstoot!

Begin 2016 presenteert het netwerk graag de uitkomsten van de praktijkproef.